INTERVIEW MET WANDA TIERSMA

Wie ben je en waar kom je vandaan?

Ik ben Wanda Tiersma en ik kom uit Nijmegen. Ik studeer nog aan de St. Joost Academie in Den Bosch op de afdeling beeldende kunst. Ik zit nu in mijn derde jaar, volgend jaar studeer ik af. Ik ben dit jaar ook een eigen bedrijf begonnen omdat ik naast mijn beeldend werk er bijna niet aan ontkom om ook een ander inkomen te hebben. Ik pak dat op mijn eigen manier aan door zelf een baan te creëren op basis van wat ik goed kan en leuk vind om te doen.

Wat voor soort bedrijf is het, wie zijn jouw klanten? 

In eerste instantie richt ik me op bedrijven, daarnaast denk ik dat het voor andere instanties ook interessant kan zijn. Ik kan complexe zaken voor ze uittekenen en visualiseren, maar wat ik het leukste vind is ze een kunstbeleving te geven. Dat kan door samen een werk te maken of een juist een kunstwerk specifiek voor die groep mensen te maken. Of als art mediator. 

Dus kunst en mensen, die combinatie eigenlijk?

Ja precies.

Je bent nog aan het studeren en je hebt al je eigen bedrijf waarbij je kunst en mensen met elkaar wilt verbinden, best jong maar al erg ondernemend en ambitieus.

Ik ben wel wat later begonnen met de kunstacademie. Toen ik achttien was ben ik voor het eerst naar de academie gegaan, toen deed ik de richting mode. Maar toen ik merkte hoe dat wereldje in elkaar zat kwam ik er achter dat het niet echt bij mij paste. Ik wilde me niet alleen op kleding richten maar veel breder. Ik deed toelating bij beeldende kunst maar werd toen afgewezen. Daarna heb ik lang getwijfeld. Uiteindelijk heb ik creatieve therapie gestudeerd omdat ik erg benieuwd ben naar de combinatie tussen kunst en mensen. Dat zie je nu ook weer terugkomen dus dat is mooi. Daar stopte ik uiteindelijk ook mee, om persoonlijke redenen. Daarna ben ik met mijn vriend geëmigreerd naar Noorwegen, daar heb ik de rust gevonden die ik echt nodig had.

We woonden in een klein dorpje wat Tingvoll heet ongeveer 3,5 uur onder Trondheim. Het is een gemeente van 3000 inwoners. Ik heb daar eerst in het cafe gewerkt, uiteindelijk ook als leraar op school. Ik gaf daar een soort prille vorm van bedrijfskunde en Spaanse les.

Wat ben je veelzijdig, welke leeftijd heb je nu?

Dat is gewoon zo gelopen eigenlijk, ik ben nu 28. Na die banen ging ik me ook iets meer interesseren voor het bedrijfsleven en kwam het idee ook voor een kunstenaarspraktijk. In Noorwegen hadden ze cursussen die gesubsidieerd werden vanuit de overheid om bijvoorbeeld een cultuurpraktijk op te zetten. Daar heb ik een paar keer aan meegedaan, dat was heel fijn.

Toen ben ik echt begonnen als kunstenaar en ik exposeerde toen in verschillende steden. Ik had toen vooral tekenwerk, een beetje illustratief eigenlijk, heel erg geïnspireerd op mijn ervaringen van het landschap en over het leven zelf. In structuren die ik uit het langschap haalde.

Uiteindelijk ben je weer in Nederland gekomen, en nu zit je in Dordrecht. Waarom doe jij mee aan deze project weken?

Ik was op zoek naar iets wat ik in de vakantie zou kunnen doen omdat we twee en halve maand vakantie hebben. Ik was echt op zoek naar ervaringsplekken buiten de academie maar wel iets met kunst. Eigenlijk iets met kunst maar buiten de kunstacademie. Zo heb ik deze zomer al op het festival “Onzichtbaar Landschap” op landgoed De Oorsprong op de Oosterbeek gewerkt, een workshop over art mediation gevolgd en dit past er goed bij. Toen ik het thema zag, dacht ik daar kan ik wel wat mee. Het leek me leuk om in een andere setting dan normaal en met andere kunstenaars in een ruimte te zijn en met hen een gesprek te voeren over hoe zij hun praktijk zien en ervaren.

Had je al eerder van Pictura gehoord?

Nee, dit is de eerste keer en ik was ook nog nooit in Dordrecht geweest. Toen ik hier voor het eerst kwam had ik meteen het idee dit is een klein dorpje en iedereen die ik spreek zegt ja dat klopt ook. Rondwandelen in het compacte centrum met die grachtjes vind ik erg leuk vooral door alle oude gebouwen, het heeft een fijne sfeer.

Is Nijmegen ook zo leuk?

Ik hou er zelf erg van, ik ben opgeroeid in Nijmegen-Oost, in een van de meest geliefde wijken met veel groen en veel cafeetjes redelijk dichtbij de stad. De inwoners zijn heel divers. Op cultureel vlak is er zeker de laatste jaren veel te doen, ook steeds meer initiatieven voor en door jonge kunstenaars, dat maakt het heel interessant voor mij. Een fijne plek om als jonge kunstenaar wortel te schieten.

Wat betekend het woord ‘inclusiviteit’ voor jou als maker?

Het is grappig dat je zegt niet als mens maar als kunstenaar, ik ging gelijk als mens denken. Ook omdat mijn menselijk perspectief en mijn kunstenaarsperspectief heel dicht bij elkaar liggen. Daardoor is het heel moeilijk voor mij om antwoord door op te geven.

Kies jij er voor om iets te doen met dit thema in je werk?

Ik heb zelf meer het gevoel dat ik beeld gebruik als een expressiemiddel om dingen die ik denk of voel of ervaar te uiten. 

Zit daar dan die bepaalde maatschappelijke relevatie in, of zie jij het als geëngageerde kunst?

Het is meer dat ik werk vanuit mijn interesse naar mensen, daar komt ook de keuze voor de opleiding creatieve therapie vandaan. Dus in mijn werk zit wel altijd de interesse voor de ander. Misschien omdat ik altijd benieuwd ben waarom mensen zijn zoals ze zijn.

Het loopt dus heel erg door elkaar?

Ja, want ik ben zelf ook mens en ik kijk uit menselijk perspectief dus daar kan ik als maker gewoon niet omheen.

Klinkt heel logisch. Heb je een idee over wat je gaat maken tijdens de komende dagen? Hoe loopt jouw werkproces. 

Ik heb in ieder geval al heel veel ideeën. Een idee of richting kiezen is wel moeilijker. Maar het komt wel al, ik heb wat experimenten gedaan met de papaverzaden die ik hier in de tuin gevonden heb. Het was fijn om buiten het tekenen en het schetsen met ander materiaal bezig te zijn.

Vind je dat er te veel gepraat wordt en te weinig gemaakt?

Nee, dat voelt niet als afleiding of zo. Het is zelfs deels waarom ik ben gekomen.

Er komt niet echt een eindwerk op de presentatie toch?

Dat kan wel gebeuren, het lijkt me in ieder geval mooi om iets te kunnen laten zien. Of het echt een eindwerk is of een momentopname is dat laat ik nog even in het midden.